Ik en mijn zus liepen een rondje met de honden.
Dat is echt een mooi gezicht om zo`n oud beestje als Canou weer helemaal zijn tweede jeugd te zien beleven en rond te zien rennen in het park.
Maar goed ik zou halverwege het rondje weer naar huis gaan gisteravond.
Toen ik weer naar huis liep met Demi volgte hij me zoals gewoonlijk.
Op een gegeven moment zijn we een paar honderd meter verder en zit mijn zus allang al weer thuis.
Dan stopt Demi toch ineens en kijkt me aan en kijkt dan naar achter. Hij reageert niet meer op mij, ook niet met wat lekkers.
En dan ineens sprint hij in 1 ruk helemaal terug naar waar we met Canou stonden en probeert hem alsnog te zoeken door zijn rondje af te maken!
Uiteindelijk, toen hij niet meer wist welke kant Canou met mijn zus is op gegaan om thuis te komen, kwam Demi weer terug naar mij.
Maar alleen omdat hij Canou niet meer ziet.
Het doet eigenlijk wel een beetje pijn want je wilt toch degene zijn op wie je hondje bouwt en als hij dan zo ineens niet luistert en de halve stad door rent dan voel je je wel rot en bezorgt.
Ik wist wel dat hij terug zou komen want op een gegeven moment gaat hij weer terug naar waar hij bekend is, maar toch..
Soms ziet hij een shih tzu en denkt hij dat het Canou is maar als hij ziet dat hij het niet is dan stopt hij halverwege en komt hij terug.
Ik vraag me af of je als mens boven zo`n hond kunt komen. Ik sta al boven Canou en boven Demi, maar hoe kom ik in Demi's ogen boven Canou?
Ik had trouwens lekkers bij me, maar dat ziet Demi nieteens.
Demi heeft overigens goed geleerd om dingen te negeren.
Ik oefen door hem te laten zitten en laten blijven en op zo´n 30 meter te gaan staan terwijl een tegenligger langs gaat, (een groepje mensen of fietsers of iemand met een hond of een auto aan de andere kant van de berm ofzo).
We oefenen ook dat Canou wordt aangelijnt en dat demi dan van hem weg geroepen moet worden. Maar dat doet hij als oefening wel gewoon.


3 doggies


